Ketogenic diets help anxiety disorders

ketogenic diets help anxiety disorders

چگونه یک رژیم کتوژنیک می تواند به اضطراب من کمک کند؟ یا علائم اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، اختلال پانیک (PD)، اختلال اضطراب اجتماعی (SAD)، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) و یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را بهبود بخشد؟

رژیم های غذایی کتوژنیک با واسطه گری پاتولوژی های زمینه ای بیماری های روانی که عمدتاً ماهیت متابولیکی دارند، به اختلالات اضطرابی کمک می کند. اینها شامل هیپومتابولیسم گلوکز، عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی، استرس اکسیداتیو و التهاب است.

معرفی

در این پست به این می پردازم که مکانیسم های بیولوژیکی کاهش علائم هنگام استفاده از رژیم کتوژنیک برای بیماری های روانی چیست. هدف من این است که این کار را به روشی انجام دهم که درک آن آسان باشد. تعداد کمی از مردم از توضیحات بیوشیمی بسیار پیچیده با استفاده از کلمات و فرآیندهایی که درک نمی کنند سود می برند. هدف من این است که شما بتوانید این پست وبلاگ را بخوانید و سپس بتوانید توضیح دهید که چگونه یک رژیم کتوژنیک به درمان بیماری های روانی و به ویژه اختلالات اضطرابی کمک می کند، برای دوستان و خانواده.

این پست وبلاگ مقدمه ای بر رژیم های کتوژنیک برای اختلالات اضطرابی به طور کلی است. در این پست، مکانیسم‌های دخیل در بیماری‌های روانی را به طور کلی شرح می‌دهیم، که در آن اضطراب به وضوح یک مقوله است، و اثرات درمانی رژیم کتوژنیک بر این مکانیسم‌ها را مورد بحث قرار می‌دهیم.

همچنین ممکن است بخواهید پست هایی را که در مورد اعمال رژیم کتوژنیک برای آسیب شناسی های زمینه ای دیده شده در جمعیت های خاص نوشته ام، بخوانید. پست های وبلاگ عمیق تری در مورد استفاده از رژیم کتوژنیک به عنوان درمانی برای اختلالات اضطرابی وجود دارد.

این روشی متفاوت برای ارزیابی ادبیات در مورد اینکه آیا یک درمان خاص می تواند برای یک تشخیص خاص مفید باشد یا خیر است. معمولاً (گاهی برای چندین دهه یا بیشتر) منتظر کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده هستیم که به یک درمان بسیار خاص همراه با یک تشخیص و/یا جمعیت بسیار خاص مرتبط است. اما این تنها راه برای ارزیابی مفید بودن یا نبودن درمان نیست.

بررسی اینکه آیا می‌توانیم آن مکانیسم‌ها را با مواد یا مداخلاتی که روی همان مسیرها تأثیر دارند، اصلاح کنیم، کاملاً منطقی است. و در حالی که من همیشه در مورد RCT هیجان زده هستم، افراد زیادی در حال حاضر از اختلالات اضطرابی رنج می برند. امروز. آنها ممکن است کنترل علائم کافی را از استاندارد مراقبت دریافت نکنند یا به دنبال یک درمان واقعی بر خلاف مدل های کاهش علائم باشند. این افراد ممکن است بخواهند رژیم کتوژنیک را به عنوان درمانی برای اختلالات اضطرابی درک کنند.

امیدوارم تا پایان این پست شما درک بهتری از پایه شواهد فعلی برای استفاده از آن در اختلالات اضطرابی داشته باشید و اینکه چرا می تواند مزایایی فراتر از آنچه توسط درمان های روان دارویی فعلی ارائه می شود داشته باشد.

چه اتفاقی در مغز من می افتد که باعث بیماری روانی من می شود؟

در بررسی مکانیسم های بیولوژیکی، این جریان (2020) این فایل نقد می نویسید: در مورد چهار آسیب شناسی اساسی اساسی که در بیماری های روانی دیده می شود بحث کرد و در مورد اینکه چگونه یک رژیم کتوژنیک می تواند بر علائم سلامت روان تأثیر بگذارد بحث کرد.

  • افت متابولیسم گلوکز
  • عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی
  • استرس اکسیداتیو
  • التهاب

بیایید هر یک از اینها را با کمی جزئیات بیشتر مرور کنیم.

افت متابولیسم گلوکز

هیپومتابولیسم گلوکز یک اختلال متابولیک در مغز است. اساساً به این معنی است که نورون های شما از گلوکز به عنوان سوخت در بخش های خاصی از مغز شما استفاده نمی کنند. مغزی که سوخت کافی نداشته باشد، حتی اگر مقدار زیادی غذا می خورید، مغز گرسنه است. مغز گرسنه استرس دارد و به طرق مختلف زنگ هشدار را صدا می کند. این راه ها می تواند شامل سایر عوامل التهاب، عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی و استرس اکسیداتیو باشد که در مورد آنها بحث خواهیم کرد. وقتی سلول های مغز سوخت کافی دریافت نمی کنند می میرند. اگر سلول‌های مغزی کافی در یک ناحیه خاص بمیرند، ساختارهای مغز کوچک می‌شوند. حافظه و شناخت شروع به ضعیف شدن می کنند.

یک رژیم کتوژنیک، طبق تعریف، یک سوخت جایگزین مغز به نام کتون تولید می کند. کتون‌ها می‌توانند به راحتی وارد سلول‌های عصبی مغز شوند و ماشین‌های سلولی شکسته را دور بزنند و اجازه ورود سوخت‌های دیگر مانند گلوکز را ندهند. مغز از تلاش برای استفاده از متابولیسم عمدتاً مبتنی بر گلوکز به متابولیسم مبتنی بر چربی و کتون تغییر می کند. همانطور که می توانید تصور کنید، مغزی که بتواند به سوخت دسترسی داشته باشد، مغز بهتری کار می کند.

اما نقش کتون‌ها به‌عنوان منبع سوخت تنها آغاز کاری است که آن‌ها می‌توانند برای مغز بیمار یا مضطرب انجام دهند. خود کتون ها برخی از اثرات بسیار مثبت خود را دارند. فقط این نیست که مغز با انرژی تغذیه می شود. خود کتون ها نه تنها عملکرد متابولیک را حفظ می کنند، بلکه به عنوان چیزی به نام مولکول سیگنالی عمل می کنند. و یک مولکول سیگنال‌دهنده اساساً مانند یک پیام‌رسان کوچک است که به اطراف می‌چرخد و به سلول‌های شما درباره آنچه در بدن اتفاق می‌افتد اطلاع رسانی می‌کند، به طوری که سلول شما می‌تواند دستگاه خود را برای انجام بهترین کار در آن لحظه مدیریت کند. اطلاعاتی که این مولکول های سیگنال دهی می دهند به اندازه کافی قدرتمند است که حتی ژن های شما را روشن و خاموش کند! کتون‌ها به‌عنوان مولکول‌های سیگنال‌دهنده، این قدرت را دارند که به سلول‌های شما کمک کنند تا کارهایی را انجام دهند تا به شما در سوزاندن چربی بیشتر برای سوخت یا اهداف دیگر، کاهش استرس اکسیداتیو و افزایش محافظت از مغز شما کمک کند.

β-HB (نوعی کتون) در حال حاضر نه تنها یک بستر انرژی برای حفظ هموستاز متابولیک در نظر گرفته می شود، بلکه به عنوان یک مولکول سیگنال دهنده لیپولیز تعدیل کننده، استرس اکسیداتیو و محافظت عصبی عمل می کند.

Wang, L., Chen, P., & Xiao, W. (2021)

به راحتی می توان دریافت که یک رژیم غذایی کتوژنیک، که به عنوان یک مولکول سیگنالی عمل می کند که تمایل دارد موارد مهم بیشتری را به وقوع بپیوندد، می تواند در درمان مکانیسم های پاتولوژیک زمینه ای بیماری روانی (که شامل اختلالات اضطرابی می شود) بسیار مفید باشد. ابتدای این پست

عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی

هایپرگلیسمی اصطلاحی است که برای توصیف سطح بالای قند خون به کار می رود که بدن نمی تواند آن را مدیریت کند. اگر بدن شما نتواند سطوح گلوکز را مدیریت کند، نمی تواند مانع از آسیب رساندن به بافت ها شود. حتی افراد بدون تشخیص دیابت با هیپرگلیسمی دست و پنجه نرم می کنند. خیلی ها حتی بدون اینکه بدانند. مدتهاست که در ادبیات ثابت شده است که هایپرگلیسمی یا ناتوانی بدن در کنترل مقدار گلوکز (قند) در خون، باعث ایجاد التهاب می شود. استرس اکسیداتیو زمانی اتفاق می‌افتد که آنتی اکسیدان کافی برای جبران آسیب‌های ناشی از تمام التهابات در حال وقوع نداشته باشید.

اما شما می گویید یک لحظه صبر کنید، این بخش در مورد عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی است. قرار است التهاب و استرس اکسیداتیو بعدا اتفاق بیفتد. و من با شما موافقم به جز التهاب و استرس اکسیداتیو ناشی از آن که به دلیل التهاب ایجاد می شود، زمینه را برای عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی شدید فراهم می کند.

مسیرهای مختلفی وجود دارد که بر ایجاد انتقال‌دهنده‌های عصبی، تعادل، مدت زمان ماندن آنها در سیناپس‌ها برای لذت بردن و استفاده و نحوه شکسته شدن آنها تأثیر می‌گذارد. اما بهترین مثال برای عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی زمانی که التهاب زیاد است به چیزی مربوط می شود که ما آن را سرقت تریپتوفان می نامیم. تریپتوفان یک آمینو اسید است که از پروتئینی که می خورید به دست می آید. آن بخش بخش مهمی از مثال ما نیست. آنچه مهم است این است که نشان دهیم وقتی تریپتوفان در یک محیط التهابی قرار دارد چه اتفاقی می افتد. یک محیط التهابی اغلب، و به نظر من بیشتر از همه، ناشی از خوردن کربوهیدرات های رژیمی بیشتر از توانایی بدن خاص شما است.

و چه چیزی را در رژیم کتوژنیک محدود می کنیم؟ کربوهیدرات ها و این چه کاری انجام می دهد؟ کاهش التهاب. و برخی از کتون ها چه ویژگی های سیگنال دهی جادویی دارند؟ کاهش التهاب. و یک رژیم غذایی کتوژنیک به خوبی فرموله شده، مجموعه مواد مغذی موجود را افزایش می‌دهد تا قوی‌ترین آنتی‌اکسیدان را بسازد، که بدن شما می‌تواند با محیط متابولیک مناسب بسازد و با استرس اکسیداتیو مقابله کند؟ باشه متاسفم. الان خیلی جلوتر می پرم. کمی هیجان زده شدم.

اما من می دانم که شما ایده را دریافت می کنید!

بنابراین فرض کنید مغز شما می خواهد از تریپتوفانی که خورده اید، انتقال دهنده های عصبی بسازد. اگر التهاب شما زیاد باشد، بدن شما آن تریپتوفان را مصرف می کند و از یک انتقال دهنده عصبی به نام گلوتامات بیشتر می سازد. تا 100 برابر بیشتر از حالت عادی اگر تریپتوفان با محیط داخلی کمتر ملتهب و استرس زا مواجه می شد. گلوتامات یک انتقال دهنده عصبی تحریکی است. و بدیهی است که به مقداری نیاز دارید زیرا بخشی از یک مغز متعادل است. اما مقداری که در بدن ملتهب یا تحت استرس اکسیداتیو تولید می شود، بسیار بیشتر از آنچه نیاز است ایجاد می کند. گلوتامات در سطوح بسیار بالا ایجاد اضطراب می کند.

در بیش از حد، گلوتامات انتقال دهنده عصبی غرق شدن و ترسیدن است. این یک عدم تعادل انتقال دهنده عصبی به خصوص ناخوشایند است که بسیاری از افراد با آن زندگی می کنند و فکر می کنند تنها بخشی از زندگی روزمره آنهاست. و ممکن است به احتمال زیاد رژیم غذایی غالب کربوهیدرات آنها این عدم تعادل ناخوشایند انتقال دهنده عصبی را تداوم بخشد. همین مسیری که در محیطی با التهاب و استرس اکسیداتیو زیاد گلوتامات تولید می کند، بر تعادل سایر انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین، سروتونین و گابا تأثیر منفی می گذارد. ایجاد چیزی به نام فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) را کاهش می‌دهد، چیزی که مغز شما به آن نیاز دارد (و مقدار زیادی از آن!) به شما کمک می‌کند تا تأثیرات التهاب و استرس اکسیداتیو در حال وقوع را یاد بگیرید، به خاطر بسپارید و التیام بخشید. به هر دلیلی).

این قطعه بعدی فقط نظر من است و حتی احتمالاً فرضیه ای است که از افرادی که در طول مسیر دنبال کرده ام و از آنها یاد گرفته ام، گرفته ام. اما اگر چنین است، من با آنها موافقم. به نظر من تقریباً به این دلیل است که مغز شما می‌داند که در حال «حمله» است یا با آن همه التهاب شدید در «خطر» است. سعی می کند به شما بگوید که نمی تواند کاری را که انجام می دهید تحمل کند. می خواهد به شما بگوید که در حالت آماده باش باشید! مشتاق. باید زنگ خطر را به صدا درآورد که مشکلی ندارد! و راه دیگری برای گفتن ندارد. اما این یک راه بسیار کارآمد نیست، اینطور است؟ چون شما ارتباط برقرار نمی کنید. فکر می‌کنید به خاطر ترافیک، یا بچه‌هایتان، یا شغلتان، یا اینکه درست کردن شام خیلی طاقت‌فرسا است، مضطرب هستید. ما انسان‌هایی هستیم که دائماً سعی می‌کنیم تجربیات خود را معنا کنیم، بنابراین بین چیزهایی که بدیهی‌ترین به نظر می‌رسند ارتباط برقرار می‌کنیم. ما شروع به اجتناب از هر چیزی می کنیم که فکر می کنیم ما را تحت فشار قرار می دهد. هرگز نمی دانیم که منبع احتمالی استرسی که احساس می کنیم در درون ما به عنوان نتیجه مستقیم انتخاب های سبک زندگی ما اتفاق می افتد.

اما اگر مقدار زیادی التهاب نداشته باشید یا از استرس اکسیداتیو رنج می برید برای تریپتوفان چه اتفاقی می افتد؟ سپس می توان از تریپتوفان برای "تنظیم مجدد" یا ساخت بیشتر ناقل عصبی GABA استفاده کرد. گابا همچنین باید در مغز متعادل باشد، اما مقدار کمی از آن محیط تحریک پذیری ایجاد نمی کند. در واقع، بسیاری از مردم GABA بیشتری می خواهند.

تا به حال نام گاباپنتین را شنیده اید؟ اغلب به عنوان تثبیت کننده خلق و خو در اختلالات روانپزشکی استفاده می شود؟ شما آن را حدس زدید. برای افزایش GABA کار می کند. به جز در تلاش برای افزایش GABA، اغلب باعث عوارض جانبی برای افراد می شود. مثل خواب آلودگی و مه مغزی. افزایش GABA با رژیم کتوژنیک عوارض جانبی مشابه داروهایی را که تلاش می کنند همان کار را انجام دهند، ایجاد نمی کند.

GABA انتقال دهنده عصبی احساس "سرد" و "من این را گرفتم" و احساس غرق نشدن در فراز و نشیب های زندگی یا ایده چالش های جدید است. چه کسی نمی تواند GABA بیشتری استفاده کند؟ به خصوص کسانی که از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، اختلال هراس، و اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) رنج می برند؟

آیا عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی دیگر در اختلالات اضطرابی دخیل است؟ البته وجود دارد! این فقط یک مثال بسیار مهم و به راحتی قابل توضیح بود. برخی از آنها فقط به دلیل عدم تعادل مواد مغذی به وجود می آیند، که می توانند باعث التهاب و استرس اکسیداتیو شوند. همانطور که در پست های دیگر وبلاگ گفته ام. ممکن است برای بهبود علائم اضطراب نیازی به رژیم کتوژنیک کامل نداشته باشید. اما توجه به این نکته مهم است که اکثر آمریکایی‌ها از نظر متابولیک سالم نیستند و به احتمال زیاد مقدار بسیار بیشتری کربوهیدرات‌های رژیمی مصرف می‌کنند که بدن (و مغز) آن‌ها می‌تواند تحمل کند. و این به تنهایی می تواند باعث ایجاد علائم اضطراب شود و به آن کمک کند. بنابراین از این نظر، این یک مثال مهم و مرتبط برای اکثر افرادی است که امروز این وبلاگ را می خوانند و سعی می کنند کشف کنند که چگونه رژیم کتوژنیک می تواند برای آنها یا کسانی که دوستشان دارند کار کند.

آیا درمان مجموعه ای از آسیب شناسی های اساساً متابولیک، که بیماری های روانی هستند، با رویکرد متابولیک مکمل معقول نیست؟

نیکلاس جی نورویتز، گروه فیزیولوژی، آناتومی و ژنتیک، دانشگاه آکسفورد (پیوند)

استرس اکسیداتیو

همانطور که در بالا توضیح دادم، استرس اکسیداتیو زمانی اتفاق می افتد که آنتی اکسیدان کافی برای محافظت از شما در برابر تمام پیامدهای بیولوژیکی فقط زنده بودن نداشته باشید. کار آنتی اکسیدان ها بزرگ و مهم است. اکثر مردم بر این باورند که این بدان معناست که باید غذاهایی را مصرف کنند که غنی از آنتی اکسیدان هستند و مکمل هایی مانند ویتامین E و C مصرف کنند تا از این نوع آسیب بیولوژیکی خاص محافظت کنند. اما واقعیت این است که شما نمی توانید مکمل کافی مصرف کنید یا به اندازه کافی غذای غنی از آنتی اکسیدان بخورید که با قدرت آنتی اکسیدانی که خودتان می توانید از درون بدن خود به نام گلوتاتیون می سازید، مطابقت داشته باشید. و تولید داخلی گلوتاتیون در رژیم غذایی کتوژنیک افزایش می یابد. به یاد داشته باشید که چگونه کتون ها به عنوان مولکول های سیگنال عمل می کنند؟ آنها به بدن شما می گویند که گلوتاتیون بیشتری بسازد. و تا زمانی که یک رژیم غذایی کتوژنیک به خوبی فرموله شده می خورید که مقدار زیادی از آنچه را که برای تولید گلوتاتیون بیشتر نیاز دارید دارد، بدن شما این کار را انجام خواهد داد!

شما به سیستم آنتی اکسیدانی خود مجهز شده اید. من مطمئن هستم که صنعت مکمل نمی خواهد شما این را بدانید اما این حقیقت دارد.

اگر در مورد آن فکر کنید، این منطقی است. ما در طول تاریخ خود فروشگاه های مواد غذایی یا دسترسی یک ساله به انواع میوه ها و سبزیجات پر از آنتی اکسیدان نداشتیم. تعدادی بودند؟ خب بله البته! در منطقه به احتمال زیاد منابع غذایی مختلفی از افزایش آنتی اکسیدان ها وجود دارد. اما همچنین، شما با ماشین آلات خود آمدید و آن دستگاه یک آنتی اکسیدان را قوی تر از هر چیز دیگری می کند که می توانید برای این منظور در دهان خود قرار دهید. بنابراین چه اتفاقی می افتد که نیروگاه آنتی اکسیدانی درون زا خودمان که به نام گلوتاتیون شناخته می شود، قادر به کنترل آن همه استرس اکسیداتیو نیست؟

شما آن را حدس زدید. رژیم های غذایی حاوی سطوح کربوهیدرات بدن ما نمی تواند التهاب را افزایش دهد. برای مقابله با آن التهاب، ما باید از مواد مغذی زیادی به عنوان عوامل کوفاکتور استفاده کنیم تا بتوانیم آسیب را کنترل کنیم. و این کوفاکتورها نیز برای ساخت گلوتاتیون ما مورد نیاز هستند. و اگر از آنها با یک رژیم غذایی کربوهیدراتی بسیار فرآوری شده پر از روغن های صنعتی استفاده کنیم (که احتمالاً یک پست وبلاگ دیگری خواهد بود) ضعیف می شویم و برای تولید سطوح گلوتاتیون مورد نیاز خود در دسترس نیستیم. همچنین، اگر ما مقادیر کافی کتون را تولید نکنیم، زیرا رژیم غذایی ما برای ما کربوهیدرات‌های زیادی دارد، چگونه این کتون‌ها می‌توانند به سلول‌های ما سیگنال دهند که مقداری اضافی برای کمک به ما بسازند؟

بنابراین استرس اکسیداتیو در بیماری های روانی و به طور خاص در اضطراب به چه معناست؟ ارتباط بسیار قوی بین سطوح استرس اکسیداتیو و اختلالات اضطرابی وجود دارد، اگرچه عوامل علت مستقیم هنوز در حال حذف شدن هستند. این ارتباط به اندازه کافی قوی است که استفاده از آنتی اکسیدان ها در ادبیات تحقیقاتی به عنوان درمانی برای اختلالات اضطرابی مورد بحث قرار گرفته است.

خوب، شما ممکن است به خودتان بگویید. من نیازی به رژیم کتوژنیک ندارم. من فقط می توانم آنتی اکسیدان های بیشتری مصرف کنم. و من فکر می کنم که این یک گزینه است. اما به من بگویید زمانی که دقیقاً دوز مناسب آنتی اکسیدان ها را در فرم و ترکیب کامل تعیین کرده اید که آسیب ناشی از استرس اکسیداتیو در مغز را تا حدی کاهش می دهد که می توانید تمام قندها، کربوهیدرات های فرآوری شده و روغن های التهابی دانه را می خواهید و از علائم اضطراب رنج نمی برید. همانطور که می بینید، از نظر تئوری، استفاده از آنتی اکسیدان هایی که می خورید یا به عنوان مکمل مصرف می کنید، به عنوان راهی برای کاهش اضطراب، گزینه درمانی عالی به نظر می رسد. و مطمئناً ممکن است به علائم شما کمک کند، به خصوص اگر برخی از سایر عوامل استرس زای متابولیک اصلی قند، کربوهیدرات های تصفیه شده و سایر محصولات غذایی صنعتی بسیار التهابی را متوقف کنید.

همانطور که گفتم، ما همیشه مجبور نیستیم برای درمان اختلالات اضطرابی رژیم کتوژنیک را امتحان کنیم. اما حذف عوامل استرس زای متابولیک غیرضروری و بالا بردن سطح گلوتاتیون داخلی با استفاده از رژیم کتوژنیک به نظر سطحی از مداخله است که نه تنها باید در مورد آن بدانید، بلکه سزاوار آن هستید که بدانید یک گزینه است. علائم اضطراب وحشتناک است. و شما شایسته این هستید که در اسرع وقت احساس خوبی داشته باشید و بدون آن علائم باشید. من نمی خواهم ببینم که شما دائماً با دوزهای ویتامین C آزمایش می کنید، یک دسته از مکمل های آنتی اکسیدان گران قیمت مصرف می کنید، و همچنان در طول سال ها رنج می برید، زیرا می توانید مزایای کاهش استرس اکسیداتیو با رژیم کتوژنیک را در کمترین زمان ممکن احساس کنید. چند هفته یا چند ماه

در بیماری های روانی و به طور خاص در اضطراب، استرس اکسیداتیو افزایش می یابد. رژیم های غذایی کتوژنیک این آسیب شناسی را با اجازه دادن به بدن برای ساخت بیشتر آنتی اکسیدان قوی به نام گلوتاتیون کاهش می دهند. به نظر می رسد سطح گلوتاتیونی که بدن شما تولید می کند برای مقابله با بسیاری از استرس اکسیداتیو ناشی از زنده ماندن به خوبی مجهز است. هنگامی که عوامل استرس زای متابولیک داخلی غیرضروری را حذف می کنید و در دسترس بودن مواد غذایی را در رژیم غذایی خود بهبود می بخشید، این به طور مستقیم مکانیسم های آنتی اکسیدانی داخلی شما را بهبود می بخشد و استرس اکسیداتیو را در مغز شما کاهش می دهد، که احتمالاً منجر به کاهش علائم اضطراب می شود.

التهاب

سیتوکین های التهابی عامل التهاب عصبی هستند. این سیتوکین های التهابی در واقع بخشی از سیستم ایمنی خود مغز هستند. سیستم ایمنی بدن و سیستم ایمنی در مغز از نظر فیزیکی از هم جدا می مانند اما می توانند با یکدیگر صحبت کنند. به عنوان مثال، هنگامی که شما به شدت بیمار هستید، سیستم ایمنی بدن شما با سیستم ایمنی مغز شما ارتباط برقرار می کند. سپس سیتوکین های التهابی باعث می شوند که بخواهید دراز بکشید، بی حرکت بمانید و استراحت کنید. من این مثال را می زنم زیرا به شما نیاز دارم که بدانید این مواد التهابی در مغز قدرتمند هستند. و میتوان عینا رفتار خود را کنترل کنید

مضطرب و غرق شده و نمی توانید از روی کاناپه بلند شوید؟ ممکن است تخلیه ماشین ظرفشویی خیلی زیاد باشد. همچنین ممکن است التهاب عصبی به شما بگوید که بی حرکت بمانید و حرکت نکنید. آیا به دلیل استرس ماشین ظرفشویی دچار التهاب عصبی شدید؟ به احتمال زیاد نه. به احتمال زیاد به دلیل چیز دیگری است. ممکن است از چیزهای مختلف ناشی شود. اما یکی از دلایل می تواند رژیم غذایی شما باشد.

اما شما می گویید یک لحظه صبر کنید! چگونه انتخاب های غذایی من می تواند بر سیستم ایمنی بدن من تأثیر بگذارد؟ این معنی ندارد!

اصطلاح هیپرگلیسمی را به خاطر دارید؟ به این معنی که قند خون بیش از حد یا سطح قند خون بالاتر از توانایی بدن شما در حال وقوع است؟ این حالت بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر منفی می گذارد. نشان داده شده است که هایپرگلیسمی باعث ایجاد سیتوکین های پیش التهابی (معروف به التهاب) می شود و مقابله با تهدیدات را برای سیستم ایمنی سخت تر می کند. سیستم ایمنی که به دلیل قند خون بالا دچار اختلال می شود، نمی تواند یک تهدید را به روشی سریع و قاطع از بین ببرد. و در تمام مدتی که سیستم ایمنی شما در حال مبارزه با عفونت یا ویروس درجه پایین است، آن سیتوکین های التهابی برای مدت طولانی تری در مغز شما باقی می مانند. و ما از آنچه قبلاً آموخته ایم می دانیم که چگونه التهاب مغز بر تعادل انتقال دهنده های عصبی و سطح استرس اکسیداتیو ما تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، سیتوکین های التهابی باعث فعال شدن آنزیمی می شوند که سروتونین و پیش ساز اسید آمینه تریپتوفان را تجزیه می کند. اعتقاد بر این است که این یکی از مکانیسم های متعددی است که بین التهاب و عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی در اختلالات اضطرابی دیده می شود.

از آنجایی که تا این حد وارد این پست وبلاگ شده اید، می دانید که این برای اضطراب شما چه معنایی دارد! و اگر کم متابولیسم مغزی نیز داشته باشیم، می دانیم که چگونه این کمبود سوخت به مغز استرس وارد می کند و چرخه علائم شما را تداوم می بخشد. شما یاد گرفته اید که همه چیز به هم متصل است.

خوب شما می گویید، من قند و کربوهیدرات های تصفیه شده ام را کاهش می دهم و این کار را انجام می دهد! سیستم ایمنی بهتری خواهم داشت. و شما کاملاً این کار را می کنید! این ممکن است تنها کاری باشد که باید انجام دهید و اگر اینطور است من برای شما بسیار خوشحالم! رژیم غذایی کامل یک مداخله قدرتمند برای بسیاری از افراد است. پس چرا هنوز ممکن است بخواهید یک رژیم کتوژنیک را برای اختلال اضطراب خود امتحان کنید؟

زیرا کتون ها خواص ویژه ای دارند. همانطور که در بالا توضیح داده شد، نه تنها مولکول های سیگنالینگ مهمی هستند، بلکه در کاهش التهاب نیز قدرتمند هستند. ما فکر می کنیم که آنها با مسدود کردن برخی از مسیرهای التهابی التهاب را کاهش می دهند. و در حالی که ما بیشتر در مورد عوامل استرس‌زای متابولیک که التهاب را افزایش می‌دهند بحث کرده‌ایم، تأثیرات رژیم غذایی تنها منبع نیستند.

ما با مواد شیمیایی بمباران شده ایم. ما روده های نشتی داریم که باعث واکنش های خودایمنی می شود (که در مغز نیز منعکس می شود). ما میکروبیوم های روده ای داریم که ایده آل نیستند و می توانند باعث التهاب در مغز ما شوند. ما خواب را در اولویت قرار نمی دهیم که می تواند التهاب را افزایش دهد. ما با عوامل استرس‌زای روان‌شناختی عادی و نه چندان عادی مواجه می‌شویم که باعث التهاب می‌شوند. حتی نشان داده شده است که حتی زیر نورهای فلورسنت نیز التهاب را افزایش می دهد.

شما می توانید رژیم غذایی خود را تغییر دهید، که به نظر من کاملاً باید باید! که قطعا کمک خواهد کرد. اما مکان های زیادی وجود دارد که به طور بالقوه دچار التهاب مغزی می شوید که افزایش تولید کتون منطقی است. کتون ها می توانند به شما کمک کنند تا با التهاب عصبی که قرار است بخشی از محیط مدرن ما باشد مبارزه کنید.

و هرچه التهاب کمتری در نتیجه استفاده از کتون ها برای شما ایجاد شود، ریزمغذی های کمتری برای مبارزه با التهاب مصرف خواهید کرد.

و هر چه ریز مغذی های بیشتری در دسترس داشته باشید، گلوتاتیون بیشتری می توانید برای کمک به استرس اکسیداتیو تولید کنید.

و هرچه استرس اکسیداتیو و التهاب عصبی شما کمتر باشد، بهتر می توانید انتقال دهنده های عصبی خود را متعادل کنید.

و آیا شما هم مثل من عاشق این هستید که این همه به هم وصل شده اند؟!! و چگونه دانش شما از مکانیسم های اساسی درگیر در علائم اضطراب شما با هم جمع می شود؟!

به اشتراک گذاشتن این مطلب با شما به روشی که می توانید درک کنید برای من لذت مطلق است!

نتیجه

رژیم کتوژنیک یک مداخله قدرتمند است که فوایدی دارد و ممکن است یک یا چند مکانیسم از چهار مکانیسم پاتولوژیک زمینه‌ای بیماری روانی و اختلال اضطراب شما را اصلاح کند.

شما می توانید از آن به عنوان درمان خط اول برای اختلال اضطراب خود استفاده کنید.

می توانید سعی کنید از آن به جای داروها استفاده کنید.

می توانید از آن به عنوان یک درمان مکمل قدرتمند با مشاوره سلامت روان (مورد علاقه شخصی من) استفاده کنید.

و اگر تصمیم دارید آن را همراه با داروهایی که قبلا مصرف می‌کنید استفاده کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. از آنجایی که رژیم کتوژنیک تمام مسیرهایی را که بر اختلال اضطراب شما تأثیر داشته اند تعدیل می کند، نحوه واکنش شما به داروهایتان را هم در مورد علائمی که ممکن است داشته باشید و هم اثربخشی آنها را تغییر می دهد. اگر دارو مصرف می‌کنید، لطفاً با یک متخصص سلامت روان واجد شرایط و تجویزکننده که در مورد تنظیم کتوژنیک و دارو آگاه است، کار کنید.

ممکن است دچار اضطراب و افسردگی و برخی اختلالات همزمان دیگر مانند ADHD, اعتیاد به نوشیدن الکل or PTSD و ممکن است این پست ها برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا رژیم کتوژنیک چیزی است که می خواهید برای تسکین علائم امتحان کنید مفید باشد.

مثل همیشه، لطفا با خیال راحت با من تماس بگیرید اگر سؤالی دارید یا می توانم در سفر سلامت روان به شما کمک کنم.

آنچه را که در وبلاگ می خوانید دوست دارید؟ آیا می خواهید در مورد وبینارها، دوره ها و حتی پیشنهادات در مورد پشتیبانی و همکاری با من در جهت اهداف سلامتی خود بیاموزید؟ ثبت نام!


منابع

الساندرا داس گراس فدوس، فردریکو فریرا، رابرت جی. بوتا، ویسنت بونت-کوستا، پاتریک سان و کلوین جی دیویس (2018) نقش استرس اکسیداتیو در اختلال اضطراب: علت یا پیامد؟، تحقیقات رادیکال آزاد، 52:7 ، 737-750، DOI: 10.1080 / 10715762.2018.1475733

از دانشمندان بپرسید: سیگنالینگ سلولی چیست؟ https://askthescientists.com/qa/what-is-cell-signaling/

Betterridge DJ (2000). استرس اکسیداتیو چیست؟ متابولیسم: بالینی و تجربی49(2 ضمیمه 1)، 3-8. https://doi.org/10.1016/s0026-0495(00)80077-3

Bouayed, J., Rammal, H., & Solimani, R. (2009). استرس اکسیداتیو و اضطراب: رابطه و مسیرهای سلولی داروی اکسیداتیو و ماندگاری سلولی2(2)، 63-67. https://doi.org/10.4161/oxim.2.2.7944

Hu, R., Xia, CQ, Butfiloski, E., & Clare-Salzler, M. (2018). تأثیر گلوکز بالا بر تولید سیتوکین توسط سلول‌های ایمنی خون محیطی انسان و سیگنال‌دهی اینترفرون نوع I در مونوسیت‌ها: پیامدهایی برای نقش هیپرگلیسمی در فرآیند التهابی دیابت و دفاع میزبان در برابر عفونت. ایمونولوژی بالینی (اورلاندو، فلوریدا)195، 139-148. https://doi.org/10.1016/j.clim.2018.06.003

Jeong EA، Jeon BT، Shin HJ، Kim N، Lee DH، Kim HJ، و همکاران. فعال‌سازی گیرنده گاما با تکثیر پراکسی زوم ناشی از رژیم غذایی کتوژنیک، التهاب عصبی را در هیپوکامپ موش پس از تشنج‌های ناشی از اسید کاینیک کاهش می‌دهد. اکسپ نورول. 2011؛ ​​232 (2): 195-202.

Maalouf, M., Sullivan, PG, David, L., Kim DY & Rho, JM (2007). کتون ها با افزایش اکسیداسیون NADH، تولید میتوکندری تولید گونه های اکسیژن فعال را به دنبال سمیت گلوتامات مهار می کنند. علوم اعصاب، 145 (1)، 256-264. https://doi.org/10.1016/j.neuroscience.2006.11.065.

التهاب. موسسه ملی علوم محیطی و بهداشتی. https://www.niehs.nih.gov/health/topics/conditions/inflammation/index.cfm

پیج نیپوتر و چایا گوپالان. (2019). اثرات رژیم های کتوژنیک بر اختلالات روانپزشکی شامل اختلال عملکرد میتوکندری: مروری بر ادبیات تأثیر رژیم غذایی بر اوتیسم، افسردگی، اضطراب و اسکیزوفرنی. مربی HAPS، v23 n2 p426-431. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1233662.pdf

Paoli، A.، Gorini، S. & Caprio، M. سمت تاریک قاشق - گلوکز، کتون ها و COVID-19: نقش احتمالی برای رژیم کتوژنیک؟. J Transl Med شماره ۱۰۲۹، 441 (2020). https://doi.org/10.1186/s12967-020-02600-9

نورویتز، NG، دالایی، ستی، و پالمر، CM (2020). رژیم کتوژنیک به عنوان یک درمان متابولیک برای بیماری های روانی نظر فعلی در غدد درون ریز، دیابت و چاقی27(5)، 269-274. https://doi.org/10.1097/MED.0000000000000564

ثمینا، س.، گاوراو، سی، و اصغر، م. (2012). پیشرفت در شیمی پروتئین و زیست شناسی ساختاری - فصل اول - التهاب در اضطراب.
https://doi.org/10.1016/B978-0-12-398314-5.00001-5.
(https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123983145000015)

وینسنت، AM، مک‌لین، LL، بکوس، سی، و فلدمن، EL (2005). هیپرگلیسمی کوتاه مدت باعث آسیب اکسیداتیو و آپوپتوز در نورون ها می شود. مجله FASEB: انتشار رسمی فدراسیون انجمن های آمریکایی برای زیست شناسی تجربی19(6)، 638-640. https://doi.org/10.1096/fj.04-2513fje

Volpe، CMO، Villar-Delfino، PH، dos Anjos، PMF و همکاران مرگ سلولی، گونه های فعال اکسیژن (ROS) و عوارض دیابت. سلول مرگ دیس 9, 119 (2018). https://doi.org/10.1038/s41419-017-0135-z

وانگ، ال.، چن، پی، و شیائو، دبلیو (2021). بتا هیدروکسی بوتیرات به عنوان یک متابولیت ضد پیری مواد مغذی13(10)، 3420. https://doi.org/10.3390/nu13103420

White, H., Venkatesh, B. بررسی بالینی: کتونها و آسیب مغزی. مراقب باشید شماره ۱۰۲۹، 219 (2011). https://doi.org/10.1186/cc10020

4 نظرات

پاسخ دهید

این سایت از Akismet برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بدانید که چگونه نظر شما پردازش می شود.